MINOGA, Narodzenia NMP

Adres:
32-046 Minoga nr 9
tel. 12-389-00-40

liczba mieszkańców: 2 280

Proboszcz:
ks. Jerzy Ławicki, KHW, ur. 1952 (Włoszczowa, Wniebowzięcia NMP), wyśw. 1977, mian. 1996

Rys historyczny:
Z zapisków historycznych wynika, że pierwszym właścicielem Minogi był Klemens. W 1262 r. książę Bolesław Wstydliwy nadał część miejscowości klasztorowi franciszkanek z Zawichostu, przeniesionemu do Skały. W 1325 r., wg Długosza, Minoga należała już do Marka i Mikołaja herbu Nowina; w tym czasie stał w Środku wsi mały drewniany Kościół kryty gontem. Ks. Jan Wiśniewski zapisał, że w 1704 r. był to „Kościół nachylony ku północy, gontem dookoła obity”. Ale mocno naruszona zębem czasu Świątynia nie ostała się. Nowy, murowany Kościół został zbudowany w 1736 r., a cztery lata później konsekrował go bp Michał Kunicki, sufragan krakowski. Pierwszą wojnę Światową budowla przetrwała praktycznie w całości; jak czytamy w kronice „kule nie robiły jej szkody”. Tragedia nastąpiła jednak 3 września 1918 r., kiedy zaprószony ogień wywołał pożar kościoła. Na szczęście sklepienie ocalało, a parafianie szybko wzięli się do odbudowy Świątyni, która 24 listopada tegoż roku została pokryta „nowym wierzchem”. Kościół posiada prezbiterium zamknięte półkolisto i nawę zbudowaną na planie prostokąta. W Świątyni znajduje się obraz Matki Bożej Minodzkiej, niegdyś otoczony szczególnym kultem. Wnętrze kościoła było malowane w latach 70. ubiegłego wieku, prace konserwatorskie przeprowadzono w 1994 r. W ostatnich latach odnowiony został obraz Matki Bożej w głównym ołtarzu, zaś boczny ołtarz poddano konserwacji. Na terenie parafii, w Sułkowicach, znajduje się kaplica pw. Matki Bożej Ostrobramskiej, zbudowana w 1984 r.

Czy wiesz, że...
Ks. Walenty Khaun, wielce zasłużony dla parafii proboszcz, był gorliwym duszpasterzem dbającym o Kościół zarówno w wymiarze duchowym, jak i materialnym. W 1893 r. został usunięty z probostwa. Rosyjscy żołdacy przyjechali do Minogi, aby go pojmać. Kapłanowi udało się jednak przechytrzyć żołnierzy i w przebraniu wyjechał karetą do Krakowa. Wstąpił tam do Zgromadzenia Ojców Zmartwychwstańców. Zmarł w 1911 r. pod Rzymem. Przypomina o tym pamiątkowa płyta umieszczona w świątyni. W prezbiterium kościoła, po lewej stronie od ołtarza, wiszą kajdany. Przekazywana do dziś opowieść łączy z nimi dziwny przypadek. Otóż w czasach zaborów żołnierze rosyjscy prowadzili w okowach pewnego Polaka, który miał być wywieziony na Sybir. Gdy z nieszczęśnikiem zbliżyli się w okolice kościoła, kajdany same opadły z jego rąk i nóg. Zdziwieni żołnierze, ponownie zakuli więźnia w kajdany, ale te wkrótce ponownie spadły. Rosjanie stwierdzili, że widocznie Bóg chce, aby puścić wolno skazańca. Kajdany zostały umieszczone w kościele na pamiątkę tego tajemniczego wydarzenia. Na terenie rozległej parafii znajduje się kaplica w Sułkowicach, w której w niedzielę i Święta odprawiana jest Msza Św. W przeszłości, przy skrzyżowaniu dróg, stała tam mała kapliczka. Mieszkańcy Sułkowic gromadzili się przy niej na modlitwę. Do kościoła parafialnego było daleko – ponad 5 km. Księża przyjeżdżali więc w niektóre niedziele, aby odprawić dla tutejszej wspólnoty wiernych Mszę Św. Pod koniec lat 70. podjęto decyzję o rozbudowie kaplicy. Prace ukończono w 1984 r. Przez cały czas „mały Kościół” jest upiększany oraz wyposażany w nowe sprzęty.

Odpusty parafialne: Zwiastowania NMP – 25 marca
oraz Narodzenia NMP – 8 września