Dzień Cierpienia w intencji Misji

Uroczystość Zesłania Ducha Świętego - kiedy świętujemy początek Kościoła - obchodzona jest również jako Dzień Cierpienia w intencji Misji.

Początki Dnia Cierpienia w intencji Misji sięgają roku 1931, kiedy z okazji uroczystości Zesłania Ducha Świętego zorganizowano w Rzymie Dzień Chorych dla Misji Katolickich. Była to inicjatywa Unii Misyjnej Duchowieństwa. Cztery lata później, za aprobatą papieża Piusa XI, Rada Naczelna Papieskich Dzieł Misyjnych uchwaliła, że w uroczystość Zesłania Ducha Świętego będzie obchodzony Dzień Cierpienia w intencji Misji.

Zesłanie Ducha Świętego rozpoczyna misyjną działalność Kościoła. Apostołowie umocnieni Duchem Świętym opuszczają Wieczernik i głoszą Słowo Boże z wielką mocą i siłą przekonania. Wypełniają w ten sposób słowa Pana: „Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody" (Mt 28, 19). Mandat misyjny Chrystusa, realizowany w ciągu wieków i tysiącleci przez wiele pokoleń misjonarzy, nie traci dziś na swej aktualności. Misjonarze wciąż przemierzają świat, by siać ziarno Ewangelii Chrystusowej. Także chorzy, którzy przez tajemnicze zrządzenie Boże pozostają na jakiś czas lub na zawsze wyłączeni z aktywnego życia, są zaproszeni do wspierania misyjnego dzieła Kościoła „mocą swej ludzkiej niemocy", cierpień i samotności. Właśnie dzień Zielonych Świątek i jednocześnie Dzień Cierpienia w Intencji Misji jest szczególnym momentem, by chorym uświadomić ścisłą i świętą łączność z całym Kościołem oraz zachęcić ich, aby na miarę swych możliwości wielkodusznie ofiarowali swoje życie i cierpienie za zbawienie świata.

MODLITWA CHOREGO:

Panie Jezu! Ty zaprosiłeś mnie do tajemniczego doświadczenia choroby i kalectwa. Dziś ofiaruję Ci mój ból i moje cierpienie oraz wszelkie trudy i dolegliwości mojego chorego ciała. Proszę Cię, byś przyjął je i zjednoczył z Twoją Męką, z Twym Boskim cierpieniem i bólem Matki stojącej pod krzyżem. Ośmielam się dziś ofiarować je Twemu Ojcu Niebieskiemu: za uświęcenie misjonarzy i za nawrócenie niewierzących. Nauczycielu Dobry! Spraw, bym potrafił z radością cierpieć dla Twej większej chwały. Napełnij mnie wielkodusznością i ofiarną miłością, bym zachował uśmiech i pogodne oblicze w czasie próby, kiedy krzyż będzie przygniatał do ziemi, a ból i samotność dojdą do szczytu. Panie Jezu! Dopomóż mi zawsze z radością i oddaniem przyjmować Twoją świętą wolę i odnajdywać w niej wyrazy Twojej czułej miłości. Amen.