Relacja Nuncjusza w RPA: Delegacja z Kielc w Republice Południowej Afryki

Spotkania, które rozpoczynają się wiele lat wcześniej, często nabierają szczególnego znaczenia, gdy po długim czasie splatają się na nowo w zupełnie innych okolicznościach. Tak właśnie można opisać nasze spotkanie w Republice Południowej Afryki.

Początki tej historii sięgają roku 1988, kiedy to wstąpiłem do Wyższego Seminarium Duchownego w Kielcach i po raz pierwszy spotkałem się z ks. prof. Przemysławem Kantyką – obecnie dziekanem Wydziału Teologicznego Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego – oraz z ks. Tomaszem Mączką, dziś kanonikiem regularnym klasztoru w Klosterneuburgu w Austrii. Chociaż dzieliły nas dwa lata studiów, relacja, która się wtedy zrodziła, przetrwała przez kolejne dekady, mimo zmieniających się miejsc i obowiązków. Po latach nasze drogi ponownie się przecięły, tym razem w Republice Południowej Afryki, co nadało temu spotkaniu wyjątkowy i symboliczny charakter.

W czwartek, 16 kwietnia 2026 r., złożyliśmy kurtuazyjną wizytę Jego Eminencji kardynałowi Stephenowi Brislinowi, arcybiskupowi Johannesburga, który jest także przewodniczącym Konferencji Biskupów Katolickich Afryki Południowej (SACBC). Spotkanie to miało również wymiar akademicki, ponieważ jeden z kapłanów archidiecezji Johannesburga studiuje obecnie teologię na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, co stanowi konkretny przykład współpracy między Kościołami oraz środowiskami naukowymi.

Następnego dnia udaliśmy się do Pretorii, gdzie odprawiliśmy Mszę św. dla około pięciuset uczniów szkoły St. Paulus Pre-Primary and Primary School, placówki o bogatej historii, sięgającej 1962 roku, kiedy została założona przez siostry dominikanki z Irlandii. Obecnie sióstr już tam nie ma, jednak szkoła przetrwała i wciąż się rozwija. Od początku swojego istnienia funkcjonuje ona jako wspólnota oparta na wartościach chrześcijańskich, kładąca nacisk na integralne wychowanie młodego człowieka, obejmujące zarówno rozwój intelektualny, jak i duchowy. Jej motto „Veritas”, czyli „Prawda”, stanowi fundament całego procesu edukacyjnego, a także inspirację do życia w uczciwości, odwadze i odpowiedzialności.

Podczas homilii podkreśliłem, że każdy człowiek, nawet dysponujący skromnymi możliwościami, może stać się narzędziem wielkiego dobra, jeśli powierzy swoje talenty Bogu. Nawiązując do ewangelicznego opisu rozmnożenia chleba, przypomniałem, że to, co wydaje się małe i niewystarczające, w rękach Chrystusa może przynieść obfite owoce. Szczególną uwagę zwróciłem również na znaczenie życia w prawdzie, która nie jest jedynie pojęciem, lecz konkretną drogą postępowania, wymagającą odwagi, konsekwencji i wewnętrznej uczciwości.

Mszę św. koncelebrował wraz z nami ks. Chris Townsend, którego matka jest Polką. Po zakończeniu Eucharystii odbyła się ceremonia poświęcenia nowego kompleksu basenowego, będącego kolejnym etapem rozwoju szkoły. Nowy obiekt jest nie tylko miejscem aktywności fizycznej, lecz także przestrzenią budowania wspólnoty, kształtowania charakteru oraz wzmacniania relacji między uczniami. Historia tego miejsca – od prostego zbiornika wodnego po nowoczesny kompleks – ukazuje zaangażowanie wielu pokoleń, które wspólnie tworzyły i rozwijały tę wyjątkową instytucję.

W dalszej części dnia delegacja odwiedziła Khanya House, siedzibę Sekretariatu Konferencji Episkopatu Republiki Południowej Afryki, gdzie odbyło się spotkanie z jej sekretarzem generalnym, ks. Hugh O’Connorem. Następnie w nuncjaturze apostolskiej miało miejsce spotkanie z przedstawicielami środowiska akademickiego: prof. R.S. Letšosą, dziekanem Wydziału Teologii i Religii Uniwersytetu w Pretorii, prof. Dirkiem Humanem, jego zastępcą, oraz ks. prałatem Antonem Borrasem, wikariuszem regionalnym Opus Dei w Republice Południowej Afryki. Rozmowy dotyczyły wymiany doświadczeń pomiędzy wydziałami teologicznymi w Lublinie i Pretorii, a także możliwości dalszej współpracy naukowej i dydaktycznej.

Wizyta przyjaciół z Kielc w Republice Południowej Afryki pokazała, jak wielką wartość mają relacje budowane przez lata oraz jak istotne jest spotkanie ludzi różnych kultur, doświadczeń i tradycji w duchu dialogu i wzajemnego szacunku. Była to nie tylko okazja do wspomnień, lecz przede wszystkim moment otwierający nowe perspektywy współpracy i wzajemnego ubogacenia. W świecie pełnym podziałów takie wydarzenia przypominają, że to, co najważniejsze – prawda, wiara i szacunek – potrafi łączyć ludzi ponad wszelkimi granicami, dając nadzieję na przyszłość opartą na jedności, zrozumieniu i wspólnym dobru.

✠ Henryk M. Jagodziński
NUNCJUSZ APOSTOLSKI W RPA, LESOTHO, NAMIBII, ESWATINI i BOTSWANIE

Pretoria, dnia 17 kwietnia 2026 r.