Relacja Nuncjusza w RPA: Symphony of Grace, czyli Symfonia Łaski

Pod takim hasłem odbyły się dwa wyjątkowe koncerty muzyki klasycznej – zarówno religijnej, jak i świeckiej – zorganizowane pod patronatem Nuncjatury Apostolskiej w Republice Południowej Afryki. Pierwszy z nich miał miejsce 20 czerwca 2026 roku w kaplicy Nazareth House w Pretorii, drugi zaś dzień później w Katedrze Chrystusa Króla w Johannesburgu.

Głównym bohaterem obu wydarzeń był znakomity śpiewak operowy Guy Bertrand K., urodzony w Kamerunie, a od wielu lat mieszkający i pracujący w Ghanie. Nasza znajomość sięga jeszcze czasów mojej posługi w tym kraju, gdzie artysta wielokrotnie uświetniał uroczystości organizowane przez Nuncjaturę Apostolską. W Pretorii wystąpił wspólnie z południowoafrykańskim muzykiem Bernardem Jadrijevichem.

Publiczność zgromadzona na obu koncertach stanowiła prawdziwą mozaikę narodów, kultur i języków. Wśród uczestników znaleźli się przedstawiciele korpusu dyplomatycznego, duchowieństwa, świata nauki, biznesu oraz liczni przyjaciele Kościoła. Organizacja tych wydarzeń była możliwa dzięki zaangażowaniu wielu ludzi dobrej woli, którzy wsparli to dzieło zarówno swoim czasem, jak i środkami materialnymi. Warto przypomnieć, że nie były to pierwsze koncerty organizowane pod patronatem Nuncjatury Apostolskiej. Pierwszy odbył się już w listopadzie 2024 roku, a jego solistą był również Guy Bertrand.

Pretoria – piękno jako droga do Boga

Podczas koncertu w kaplicy Nazareth House wyraziłem wdzięczność wszystkim, którzy przyczynili się do organizacji tego wydarzenia, w szczególności dobroczyńcom, oraz pracownikom Nuncjatury Apostolskiej.

Podkreśliłem, że jest to już drugi koncert organizowany pod patronatem Nuncjatury i wyraziłem nadzieję, że stanie się on trwałą tradycją, gromadzącą ludzi wokół wartości takich jak wiara, piękno i braterstwo.

Nawiązując do pytania, dlaczego Nuncjatura Apostolska angażuje się w organizację koncertów, przypomniałem słowa Ojca Świętego Leona XIV zawarte w encyklice Magnifica Humanitas. Papież wskazuje w niej na znaczenie poszukiwania prawdy, dobra i piękna, które nie są jedynie szlachetnymi ideałami, ale podstawowymi wymiarami ludzkiego życia, pomagającymi odkrywać Boga i sens naszego istnienia.

Szczególną uwagę poświęciłem muzyce, która potrafi docierać do najgłębszych pokładów ludzkiego serca, pocieszać, jednoczyć i otwierać człowieka na doświadczenie transcendencji. Przywołałem refleksje wielkich myślicieli chrześcijańskich, takich jak Hans Urs von Balthasar i kardynał Joseph Ratzinger, którzy podkreślali, że piękno jest blaskiem prawdy i jedną z dróg prowadzących człowieka ku Bogu.

Johannesburg – śpiew jako wyraz miłości

Dzień później, podczas koncertu w Katedrze Chrystusa Króla w Johannesburgu, miałem radość powitać uczestników w miejscu szczególnym – Matce Kościołów Archidiecezji Johannesburga. Podkreśliłem, że spotykamy się nie tylko po to, by słuchać muzyki, ale również po to, by doświadczyć piękna, które porusza serca i buduje jedność między ludźmi.

Przypomniałem, że koncert jest kontynuacją inicjatywy rozpoczętej przez Nuncjaturę Apostolską w 2024 roku. Podziękowałem wszystkim, którzy przyczynili się do organizacji wydarzenia, szczególnie Jego Ekscelencji François Ekoko, profesor Annie Mokgokong, sponsorom, dobroczyńcom, administratorowi katedry ks. Lawrence’owi Ndlovu, księdzu prałatowi Giacomo Antonicellemu oraz pracownikom Nuncjatury.

W dalszej części wystąpienia odwołałem się do słów św. Augustyna: „Śpiew jest wyrazem radości, a jeszcze bardziej wyrazem miłości”. Słowa te nabierają szczególnego znaczenia dziś, gdy Kościołem kieruje papież Leon XIV, wywodzący się z Zakonu Świętego Augustyna. W swojej pierwszej encyklice Magnifica Humanitas Ojciec Święty zachęca do budowania „cywilizacji miłości”, opartej na godności osoby ludzkiej, solidarności oraz wzajemnym szacunku.

Podkreśliłem również, że muzyka jest językiem uniwersalnym, przekraczającym granice państw, kultur i pokoleń. Szczególnie śpiew operowy pozwala wyrazić emocje, tęsknoty i doświadczenia, których nie sposób zamknąć w zwykłych słowach. Wyraziłem pragnienie, aby ten wieczór był dla wszystkich chwilą refleksji, pokoju i doświadczenia piękna, które przybliża człowieka zarówno do drugiego człowieka, jak i do Boga.

Piękno, które ewangelizuje

Oba koncerty pokazały, że muzyka potrafi tworzyć przestrzeń spotkania i dialogu tam, gdzie często zawodzą słowa. Potrafi budować mosty między ludźmi różnych kultur, języków i przekonań. W świecie naznaczonym podziałami i niepokojem przypomina, że wszyscy jesteśmy powołani do wspólnoty, harmonii i wzajemnego szacunku.

Muzyka pozostaje również jednym z najpiękniejszych narzędzi ewangelizacji. Dociera bowiem nie tylko do umysłu, ale przede wszystkim do serca człowieka. Nie bez powodu św. Augustynowi przypisuje się słynne powiedzenie: Qui bene cantat bis orat – „Kto dobrze śpiewa, ten dwa razy się modli”. W śpiewie i muzyce modlitwa nabiera szczególnej mocy, a piękno staje się drogą prowadzącą ku Bogu.

Dlatego muzyka może być cennym sprzymierzeńcem w budowaniu „cywilizacji miłości”, o której pisze papież Leon XIV w encyklice Magnifica Humanitas. Tam, gdzie rodzi się zachwyt nad pięknem, łatwiej dostrzec dobro drugiego człowieka, otworzyć się na prawdę i odnaleźć nadzieję. Jeśli po tych koncertach choć jedno serce stało się bardziej wrażliwe na Boga i bliźnich, jeśli choć jedna osoba odkryła na nowo piękno wiary, to „Symphony of Grace” rzeczywiście stała się symfonią łaski.

✠ Henryk M. Jagodziński
NUNCJUSZ APOSTOLSKI W RPA, LESOTHO, NAMIBII, ESWATINI i BOTSWANIE

Pretoria, dnia 21 czerwca 2026 r.